Udrażnianie rur Warszawa 510 733 300

Nasze wuko – 200 bar, 75 litrów na minutę i 130 metrów węża na trudne zatory

Do płukania rur wuko przyjeżdżamy busem z zabudową wysokociśnieniową. Bus zmieści się na wąskim podwórku, pod bramą posesji, na osiedlowej uliczce, a także w podziemnych garażach nowych bloków.

Skąd nazwa WUKO

W 1955 roku w Łodzi połączono dwa zakłady rzemieślnicze, które robiły sprzęt dla miasta. Tak powstała Wytwórnia Urządzeń Komunalnych, w skrócie WUKO. Jej wozy do czyszczenia kanalizacji jeździły po całym kraju i nazwa producenta przeszła na samą metodę. Firma działa zresztą do dziś.

Rozwinięcie „Wodne Udrożnienie Kanalizacji i Odpływów” dorobiono później. Pasuje do tego, co robimy, ale z historią skrótu nie ma nic wspólnego.

Dziś mówi się „wuko” na każde płukanie rur wodą pod ciśnieniem, bez względu na to, czy sprzęt stoi na ciężarówce, czy w aucie dostawczym. Ogólnie o samej metodzie pisaliśmy w artykule Metoda WUKO – czyszczenie ciśnieniowe. Tu pokazujemy sprzęt od środka.

Co mamy w busie

W naszym busie pracuje zabudowa ROM EcoNomic. To holenderski sprzęt robiony pod auta dostawcze: pompa wysokociśnieniowa z silnikiem, zbiornik na wodę, dwa bębny z wężami i elektroniczny panel. Maszyna ma do 200 bar i wydatek do 75 litrów wody na minutę. Wąż na mniejszym bębnie ma ok. 10 mm średnicy i ok. 100 metrów długości, a zakończony jest gwintem 3/8 cala. Można do niego dołączyć wąż o średnicy 8 mm, który stosujemy do wąskich rur. Na dużym bębnie jest wąż o średnicy ok. 16 mm i długości ok. 130 metrów, zakończony gwintem ½ cala. Na węże wkręca się głowice.

Długość węża ma znaczenie w terenie. Bus nie musi stać przy samej studzience. Staje tam, gdzie jest miejsce, a wąż rozwijamy przez podwórko, bramę albo zjazd do garażu.

Na panelu są przyciski START i STOP, strzałki i przycisk PULS, o którym niżej. Nad panelem siedzi czerwony przycisk awaryjny. Jedno wciśnięcie i pompa staje.

Bary to nie wszystko – liczy się też wydatek wody

Przy wuko najczęściej pada liczba barów. Bary są ważne, ale nie mniej ważny, a czasem ważniejszy, jest wydatek, czyli ile litrów wody na minutę podaje pompa. Maszyna może mieć 200 bar, ale jeśli podaje 5 litrów na minutę, to pracy nie zrobi. Tak jak z myjką ciśnieniową typu Karcher i wężem do kanalizacji: barów ma dużo, ale niewiele wody przez nią przelatuje, dlatego taką mgiełką instalacji nie udrożni.

Ciśnienie decyduje o tym, z jaką siłą woda wychodzi z otworów głowicy i uderza w osad. Samo ciśnienie jednak nie wystarczy. Wysokie ciśnienie i duży wypływ wody muszą działać razem, jedno musi współgrać z drugim. Dużo wody bez ciśnienia nic nie da i tak samo nic nie da wysokie ciśnienie przy małej ilości wody.

Duża wydajność pompy (l/min) daje strumień o dużej sile uderzenia, a ciśnienie do 200 bar pozwala mu skruszyć zalegający osad, dzięki czemu skutecznie usuwa z rur nawet twarde złogi. Część głowic ma dyszę skierowaną do przodu, która rozbija zator, a dysze tylne wciągają głowicę w głąb rury razem z wężem i przy jego wycofywaniu spłukują piasek oraz inne nieczystości w stronę studzienki na całym płukanym odcinku.

Mamy wiele rodzajów dysz do udrażniania i czyszczenia rur

Głowica, nazywana też dyszą, to metalowa końcówka z kilkoma otworami. To ona robi całą robotę w rurze.

Otwory skierowane do tyłu działają jak napęd. Woda wylatuje w stronę, z której przyszła, a odrzut ciągnie wąż w głąb rury. Te same strumienie płuczą przy okazji ścianki za dyszą.

Dysze z otworami z przodu przebijają zator i czyszczą rury, a strumienie z tyłu też czyszczą i wypłukują z instalacji resztki zatoru.

Dysza obrotowa ma strumienie, które kręcą się wokół osi. Omiatają cały obwód rury, więc sprawdzają się przy tłuszczu i osadzie przyklejonym do ścianek na długim odcinku.

Na nagraniu pokazujemy działanie wuko w praktyce. Widać na nim, jak układają się strumienie wody i jak pracują. Wąż z głowicą wchodzi przez kolano i przechodzi całą rurę. Strumień z przodu głowicy rozbija zator, a woda z otworów skierowanych do tyłu wylatuje wlotem rury. Na końcu głowica wychodzi drugim końcem.

Pulsacja – po co przycisk PULS

Na przykanaliku z kilkoma łukami wąż potrafi zatrzymać się na kolanie i dalej nie idzie. Wtedy włączamy PULS. Pompa nie podaje już wody równym strumieniem, tylko pulsuje.

Według katalogu producenta wąż wchodzi wtedy dalej w rurę i łatwiej przechodzi przez kolana, a pompa zużywa przy tym mniej wody. Pulsacja nie zastępuje dyszy. Pomaga ją doprowadzić tam, gdzie siedzi osad.

Którędy wchodzi wąż

Wodę wozimy we własnym zbiorniku w samochodzie, dzięki temu zaczynamy płukanie od razu po przyjeździe, a klient nie płaci za wodę zużytą do płukania. Zanim zaczniemy przepychać rury wuko, ustalamy, którędy wprowadzić wąż: przez studzienkę, rewizję w piwnicy, czyszczak albo otwór odwodnienia liniowego. Wybieramy miejsce tak, żeby woda z osadem płynęła w dół rury, w stronę studzienki albo sieci.

Wuko a wybieranie szamba

To dwie różne usługi, choć w ogłoszeniach często występują pod jedną nazwą. Szambo wybiera szamboniarka: wysysa ścieki ze zbiornika. Wuko płucze rurę, którą ścieki płyną do szamba.

Zdarza się, że szamboniarka wybierze zbiornik, a w domu dalej nic nie schodzi. Wtedy zator siedzi w rurze między domem a szambem. Taki przypadek z ponad dwudziestometrową rurą opisaliśmy w realizacji przepychanie rur wuko – rura do szamba.

Sprawdzenie drożności i kamerowanie rur

Po przepychaniu rur wuko albo elektryczną sprężyną zawsze sprawdzamy drożność instalacji. Puszczamy wodę i patrzymy, czy schodzi od razu, bez zastojów.

Jeśli przy sprawdzaniu widać, że kłopot nie wynika z samego zatoru, lokalizujemy jego przyczynę.

Kamerowanie rur robimy, jeśli jest taka potrzeba, na życzenie klienta, administracji albo wspólnoty mieszkaniowej. Kamera inspekcyjna pokazuje, czy ścianki są czyste, czy rura jest cała, czy uszczelka nie wysunęła się z kielicha i czy w środku nie ma korzeni. Z przeglądu robimy nagranie i zdjęcia, które przekazujemy zamawiającemu. Przydają się przed remontem, w dokumentacji wspólnoty albo przed zakupem domu. Więcej o tym w artykule o kamerowaniu rur kanalizacyjnych.

Co udrażniamy i czyścimy w Warszawie i okolicy najczęściej

• przewód od budynku do granicy nieruchomości i dalej do sieci,
• rury od domu do szamba,
• drenaże rozsączające przydomowych oczyszczalni ścieków – rury perforowane, które z czasem zamulają się osadem lub zarastają biofilmem,
• piony kanalizacyjne w budynkach jedno- i wielorodzinnych,
• poziomy w piwnicach bloków, do których spływają piony z całej klatki,
• odwodnienia liniowe w garażach podziemnych i na zjazdach,
• rynny oraz rury spustowe i leje rynnowe – pionowe rury odprowadzające wodę z dachu, często blokowane liśćmi, mchem i gniazdami ptaków,
• czyszczaki rynnowe (osadniki rynnowe) – zintegrowane filtry gruntowe z sitkami pod rynnami,
• wpusty dachowe (systemy podciśnieniowe i grawitacyjne) – na dachach płaskich hal magazynowych, galerii i bloków,
• kanalizację deszczową, drenaże i studzienki,
• separatory tłuszczu i skrobi wraz z rurociągami doprowadzającymi w restauracjach, stołówkach i przetwórstwie spożywczym,
• separatory substancji ropopochodnych na stacjach paliw, myjniach samochodowych i parkingach,
• instalacje technologiczne i przemysłowe – rurociągi do odprowadzania popłuczyn, ścieków technologicznych czy osadów z produkcji,
• koryta odwadniające i studnie chłonne na placach manewrowych i terenach logistycznych,
• rurociągi tłoczne za przepompowniami ścieków – narażone na zatykanie przez zbitki chusteczek nawilżanych i tłuszcze.

W rurach przy domach i blokach zbiera się piasek, muł, liście po ulewie i tłuszcz, który na długim odcinku osiada na dnie i ściankach. W budynkach u różnego rodzaju firm dochodzą inne osady: tłuszcz i skrobia w separatorach i rurach doprowadzających w gastronomii, szlam z resztkami substancji ropopochodnych w separatorach na stacjach paliw i myjniach, osady z produkcji w rurociągach technologicznych, a w korytach i studniach chłonnych na placach piasek i błoto. Korzenie to osobny temat. Przy nich płukanie idzie w parze z frezowaniem, co opisaliśmy w realizacji o frezowaniu korzeni w rurze.

Pracujemy dla właścicieli domów, ale też dla wspólnot, zarządców nieruchomości i firm. W blokach na Ursynowie najczęściej płuczemy poziomy w piwnicach i odwodnienia garaży. Przy domach w Wawrze częściej chodzi o rurę do szamba albo deszczówkę.

Na nowych osiedlach na Białołęce bywa, że w odwodnieniach zostaje piasek jeszcze z budowy. W starszych blokach na Targówku osad w poziomach zbiera się latami.

Wuko pod Warszawą

Pod Warszawą zlecenia wyglądają inaczej niż w blokach. W Legionowie sporo domów ma długi przewód do sieci albo szambo za domem i to te rury płuczemy najczęściej.

W Otwocku grunt jest piaszczysty. Po ulewie piasek potrafi trafić do studzienek i drenaży i zalegać na dnie rur.

W Konstancinie działki są duże i przewody od domów do sieci bywają długie.

Wspólnoty i zarządców obsługujemy też poza stolicą, choćby w Pruszkowie czy w Wołominie. Na południe dojeżdżamy do Góry Kalwarii, na północ do Wyszkowa.

Najczęstsze pytania – jak działa wuko

Polecamy wuko w Warszawie i okolicach. Pracujemy również w nocy i w weekendy. Jeśli woda nie schodzi do studzienki albo szambo jest wybrane, a rura dalej stoi, zadzwoń: 510 733 300.

Pralka nie spuszczała wody – klocki i puszek w króćcu odpływu, a odpływ z rury 32 mm

W Wilanowie klient zgłosił się, żeby odetkać odpływ od pralki. Po przyjeździe na miejsce okazało się, że ma odpływ z rury 32 mm, co jest de facto błędem w sztuce. Do tego odpływu podłączona jest pralka i suszarka.

Początkowo klient myślał, że to wina pralki, bo nie chciała spuszczać wody, i myślał, że pompa się zepsuła. Zadzwonił po fachowca od pralek, który wziął za wizytę 400 zł i sprawdził, że pompa działa. Wtedy zadzwonił po nas, żeby udrożnić odpływ.

Po jego udrożnieniu sprawdziłem jeszcze, czy króciec, który jest podłączany do odpływu, jest drożny. Po zdjęciu cybantu i odpięciu go od węża zajrzałem do króćca i zobaczyłem maleńkie klocki i puszek z ubrań.

Doświadczenie jednak robi swoje. Gdybym tu skończył tak, jak klient powiedział, czyli na udrożnieniu rury, to nic by nie pomogło. Ale doświadczenie podpowiedziało, aby zapobiegawczo zajrzeć jeszcze do króćca, i udało się usunąć usterkę.

Koszt to 350 zł. Ale trzeba powiedzieć, że klient był szczęśliwy, że już nie musi słuchać narzekań swojej drugiej połówki. My też jesteśmy zadowoleni, że klient jest usatysfakcjonowany usługą.

Polecam przepychanie rur w Warszawie, na Ursynowie, na Mokotowie, przepychanie odpływu od zlewu, umywalki, toalety. Kamerujemy rury, zadymiamy kanalizację, aby znaleźć przyczynę fetoru w mieszkaniu. Polecamy się. Tel. 510 733 300.

Zawór napowietrzający do kanalizacji – gdzie zamontować

Jednym z powodów nieprzyjemnego zapachu z rur kanalizacyjnych może być podciśnienie, które występuje, jeśli jest źle wykonana instalacja kanalizacyjna. Można to poznać po tym, że jak puszczamy wodę, a następnie zakręcamy kran, to słychać ze zlewu lub umywalki jakby „bekanie". Rozwiązaniem w tej sytuacji jest zamontowanie napowietrzacza na rurze odpływowej. Pojawia się tylko pytanie, gdzie i w jaki sposób go zamontować: czy przy pionie, w szafce umywalkowej, czy gdzieś pośrodku między umywalką a pionem. Na te pytania znajdziecie Państwo odpowiedź w tym artykule.

Jeśli instalacja nie ma prawidłowej wentylacji (słychać bulgotanie), spływająca woda zasysa powietrze przez syfon. Woda schodzi wtedy wolniej, bo przy każdym bąblu powietrza spływ na chwilę się zatrzymuje, a resztki jedzenia, mydła, tłuszczu i detergentów mają więcej czasu, żeby osiąść na ściance rury. Zawór napowietrzający wpuszcza powietrze do rury, kiedy powstaje w niej podciśnienie, a w drugą stronę nic nie przepuszcza. Po jego zamontowaniu powietrze wchodzi do rury, a wtedy syfon jest spokojny i woda schodzi równo. Zawór nie usuwa jednak zatoru, który już powstał. Daje za to równy spływ, a przy równym spływie osad narasta wolniej, więc zlew czy umywalka dłużej pozostają sprawne bez awarii.

Jak działa zawór napowietrzający

W środku siedzi membrana albo gumowy talerzyk na sprężynce. W spoczynku leży na gnieździe i zamyka wlot. Kiedy w rurze pod zaworem ciśnienie spada poniżej ciśnienia w pomieszczeniu, powietrze z zewnątrz naciska na membranę mocniej niż gazy od spodu, membrana unosi się i powietrze wpada do rury. Podciśnienie znika, membrana opada. Cały cykl trwa ułamek sekundy i dzieje się przy każdym większym zrzucie wody.

W drugą stronę zawór nie puszcza. Jeśli w rurze zrobi się nadciśnienie, na przykład przez cofkę z zatkanego pionu, gazy dociskają membranę do gniazda i wychodzi nic. Dlatego zawór nie śmierdzi, dopóki membrana jest cała i czysta. To „dopóki" wróci w dalszej części.

Skąd bierze się podciśnienie w podejściu

Spuszczasz pełną umywalkę, korek wody wypełnia wąską rurę do pionu i wysysa za sobą wodę z syfonu. Objaw: bulgot zaraz po opróżnieniu tej samej umywalki, potem zapach. Pisałem o tym dokładnie w artykule o tym, dlaczego bulgocze w umywalce po spuszczeniu wody. Rozwiązanie: zawór napowietrzający na podejściu, tuż za syfonem.

Test jest prosty i zajmuje minutę. Spuść pełną umywalkę i słuchaj. Bulgot zaraz po niej to podciśnienie z własnego podejścia. Jeśli do tego woda w umywalce schodzi wolniej niż miesiąc temu, to zator, o którym zawór nic nie wie, i piszę o nim na końcu.

Zawór pod umywalką lub zlewem – gdzie dokładnie

Miejsce jest jedno: na podejściu, między syfonem a pionem, jak najbliżej syfonu. Wpina się go przez trójnik z odejściem do góry. Średnica pod umywalką 32 lub 40, pod zlewem kuchennym 50. Do tego trzy warunki, bez których zawór jest ozdobą.

Pionowo. Membrana zamyka się własnym ciężarem. Postawiony na boku albo do góry nogami nie domknie się i będzie puszczał gazy do szafki. Producenci dopuszczają odchylenie do 5 stopni, czyli praktycznie nic. Trójnik ustawiony „mniej więcej do góry" to za mało.

Wyżej niż dno umywalki albo zlewu. O tym warunku zapomina najwięcej osób, a jest on ważny. Wlot zaworu powinien znajdować się powyżej dna umywalki lub zlewu. Jeśli kiedyś odpływ się zatka, woda zaczyna podnosić się w rurze i w końcu pokazuje się w umywalce. Kiedy widzimy, że woda stoi i nie schodzi, wiadomo, że odpływ jest zapchany, i zakręcamy kran, więc wyżej już się nie podniesie. Zawór zamontowany powyżej dna umywalki pozostaje wtedy suchy. Jeśli natomiast zawór jest zamontowany niżej, to w takiej sytuacji znajdzie się pod wodą, a membrana w zaworze zatrzymuje tylko powietrze, nie ścieki, i woda wypłynie do szafki i na podłogę, zanim ktoś zauważy, że coś jest nie tak. Dlatego zawór montuje się najczęściej w górnej części szafki, tuż pod umywalką.

Z dostępem do powietrza. Zawór musi mieć skąd brać powietrze. Zabudowany na głucho za płytami gipsowymi albo pod zafugowaną obudową może nie pobierać powietrza i wtedy nie zadziała. Do tego trzeba do niego kiedyś sięgnąć, bo membrana to część, która się zużywa. Szafka pod umywalką jest w porządku, szczelna zabudowa nie.

Jest jeszcze wersja dla tych, którzy nie mają miejsca na trójnik: syfon butelkowy z zaworem napowietrzającym wbudowanym w korpus. Z zewnątrz różni się od zwykłego tylko dodatkowym kapturkiem na boku. Robi to samo, w jednej obudowie, i siłą rzeczy stoi tam, gdzie ma stać, czyli za syfonem i pionowo.

Kiedy zawór napowietrzający nie pomoże

Woda schodzi wolniej niż kiedyś. To zator, nie podciśnienie. Rozróżnienie jest proste. Jeśli umywalka od pierwszego dnia schodziła wolno i z bekaniem, to podciśnienie i zawór pomoże. Jeśli kiedyś schodziła dobrze, a teraz coraz wolniej, to osad. Osad na ściankach zawęża rurę, korek wody nie ma jak przepchnąć przed sobą powietrza i to powietrze cofa się przez syfon. Brzmi jak samozasysanie, ale przyczyna jest odwrotna. Tu zawór nic nie zrobi, bo powietrza w rurze jest aż za dużo. Trzeba wyczyścić rurę.

Zawór zamontowany niżej niż dno umywalki. Działa dokładnie do pierwszego zatoru. Potem szafka.

Zawór poziomo albo skośnie. Nie domyka się, puszcza gazy. Zapach z szafki, a ludzie szukają go w syfonie.

Membrana zapieczona osadem. Zawór pod zlewem kuchennym łapie z rury parę z tłuszczem, membrana z czasem skleja się z gniazdem i przestaje się unosić. Bulgotanie wraca po kilku latach, choć zawór jest. Wtedy wymiana wkładki albo całego zaworu, co trwa kilka minut, o ile ktoś zostawił do niego dostęp.

Przypadek z Gocławia – zawór był, bulgotanie zostało

Zgłoszenie telefoniczne: bulgocze w zlewie kuchennym, śmierdzi z szafki, proszę przepchać. Dopytuję, czy woda schodzi wolniej. Klient mówi, że trochę tak, od kilku tygodni. Jadę ze sprężyną.

Na miejscu w szafce pod zlewem zawór napowietrzający. Zamontowany poprawnie, pionowo, na trójniku za syfonem, dwa lata temu przy wymianie kuchni. Klient dziwi się, że mimo zaworu bulgocze. Odkręcam kapturek. Membrana siedzi na gnieździe jak przyklejona, żółta warstwa tłuszczu na całej powierzchni. Dwa lata pary znad zlewu, w którym się zmywa po obiedzie. Zawór był, tylko nie działał.

Ale to nie wszystko. Zdejmuję syfon, wprowadzam elektryczną sprężynę w podejście. Spirala łapie opór po jakichś dwóch metrach i wychodzi z tłuszczem zbitym w rulon. Rura 50 mm była w środku zwężona mniej więcej do połowy. Czyszczę ją na całej długości do pionu, przeważnie zajmuje to od kilku do kilkunastu minut, tu podobnie. Wkładka zaworu do wymiany, klient kupił nową tego samego dnia.

Dwie sprawy naraz. Zapieczony zawór, przez który wróciło samozasysanie, i zator, który rósł niezależnie od niego. Gdybym wymienił tylko zawór, bulgot z zatoru by został. Gdybym tylko przepchał, wróciłoby samozasysanie z martwym zaworem. Dlatego przy bulgotaniu zawsze pytam o dwie rzeczy: czy woda schodzi wolniej i czy jest już jakiś zawór. Odpowiedzi ustawiają całą robotę.

Co wybrać: zawór, syfon antysyfonowy czy przeróbka podejścia

Jeśli rura jest czysta, są trzy drogi. Zawór na trójniku, kiedy jest miejsce w szafce i da się go postawić wyżej niż dno umywalki. Syfon z wbudowanym zaworem albo syfon samouzupełniający, kiedy miejsca nie ma, a wymiana syfonu jest prostsza niż wcinanie trójnika. Przeróbka podejścia na 50 mm z łagodnymi łukami, kiedy i tak planujesz remont, bo to jedyne z tych rozwiązań, które usuwa przyczynę zamiast objawu.

Podejścia czyścimy i zawory sprawdzamy w całej Warszawie i okolicach: w blokach na Żoliborzu i Grochowie, w domach w Rembertowie, a poza miastem w Markach i Legionowie. Także wieczorem i w weekend. Cenę podajemy przed pracą.

Najczęstsze pytania – zawór napowietrzający

Bulgocze i woda schodzi wolniej? Przyjedziemy, wyczyścimy podejście elektryczną sprężyną i sprawdzimy, czy zawór w ogóle jeszcze działa. Bulgocze, ale woda schodzi normalnie? Powiemy, czy potrzebny jest zawór za syfonem, czy żaden. Cena przed pracą, dojazd także wieczorem i w weekend. Zadzwoń: 510 733 300.